6/1/2008 -

1/1/2008 -

4 yüz

2/11/2007 - ayşecik in köşesi

annemin söylediğine göre şu sıralar her şeyden şikayet ediyormuşum.çok huysuz bir kız olmuşum.bu şikayetlerim yüzünden annem çok üzülüyormuş.o akşam güneş uyumak için çoktan evine gitmişti. ay gökyüzünde güneşe ninniler söylyordu uyusun diye.annem benimde uyuma zamanım geldiğini söyledi.ben de,''artık büyüdüm tek başıma yatabilirim'' dedim.neden bilmiyorum ama bu sefer kendi başıma yatmak istedim.odama gittim.ışığı açmak için lambanın düğmesine basacaktım ki aniden gelen bir sesle irkildim.tavanda sallanan lamba''her gece odanı aydınlatmaktan bıktım usandım'' dedi.şaşkınlık içinde lambayı açmadan doğru yatağıma gittim.yatak birden kabardı ve''her akşam seni taşımaktan yoruldum'' dedi. yatağımın üzerindeki ayıcıklı yastığım onu almak istediğimde '' bana dokunma.başını koyacak başka bir yastık bul'' diye bağırdı.onu da bırakıp gece lambasına döndüm.''hıh...sen uyu ben gün boyunca senin başında bekleyeyim'' demesin mi!odamda elimi nereye uzatsam herşey benden şikayet ediyordu.

      ağlayarak annemin yanına gittimve boynuna sarıldım.odamdaki herşeyin benden şikayet eettiğini ve beni çok üzdüğünü söyledim.''anneciğim ben şikayet edince sende çok üzülüyor musun?'' diye sordum.annem ''evet''anlamında başını salladı. ben de özür diledim ve bir daha yapmayacağıma söz verdim.o gün üzülmemek için kimseyi üzmemek gerektiğini anlamıştım.

1/11/2007 - güzel bir hikaye

                           küçük  çoban

ismim  abdullah.mekke şehri benim ana vatanımdır.burada küçük çoban derler bana.ailemin geçiminde yardımcı olmak için çobanlık yapıyorum.akşam olunca erkenden yatıp uyuyorum.çünki sabah olur olmaz koyunlarımı alıp kırlara gidiyorum.kırda olduğum bir gün şehirden gelen ticart kervanından ilginç haberler duydum.söylediklerine göre bir peygamber gelmişti mekke'ye.bir gün yine kırlarda koyunlarımı otlatıyordum.güneş bütün sıcaklığıyla yer yüzünü ısıtıyordu. bir ara gözüm çok uzaklara daldı.iki kişinin bana doğru geldiğini gördüm.birisinin yüzü gecenin karanlığındaki ay gibi parlıyordu.beni görünce selam verdiler.

uzun bir yoldan geldiklerini ve çok susadıklarını söylediler.ay yüzlü olanı susuzluklarını gidermek için koyunlardan birini sağmak istedi.tabii ki sağabilirdi.koyunlardan birine yöneldi.tam bu koyun kısırdır diyecektim ki fışır fışır süt sağmaya başladı.birlikte doyana kadar sütü içtik.bu iki güzel insan bir müddet dinlendikten sonra bana teşekkür ederek yollarına koyuldular.onlar gitmişti ama ben onları unutmamıştım.bir gün yolum mekke şehrine düştü.yeni dinin peygamberini merak ettiğim için görmek istedim.sorup soruşturdum ve evinin yerini öğrendim.onun yanına varınca birde ne göreyim! meyer peygamber, süt ikram  ettiğim ay yüzlü konuğum imiş. hemen yanına oturdum kelime-i şehadet getirdim.bir daha onun yanından ayrılmadım.kur anı çok iyi öğrendim.müslümanlara öğretmek için de ömrüm boyunca çalıştım.

23/10/2007 -

arkadaşlar  flora  ile  alakası

yok   ama  ben  koydum.

ben  artık  2-C'  ye  gidiyorum.

sınıf  temsilcisiyim.

çoooooook  mutluyum.